Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. Beynin bu tür hasarları görme kapasitesini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece işleme merkezine yönlendiren sensörler gibidir. görme merkezimizde bulunan görüntü işleme kısımlar, sembolleri ayırt etmek için kullanılır. Ciddi zaman zaman hasar bu süreci engel olabilir. Sonuçta, beynin doğru çalışmaması görme kabiliyetini güçleştiriyor, görme kaybı gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar gören neden bütün görme alanlarının kapanmasına sebep olabilir. Beynin bu alanlara ulaşımın engellenmesi çevrenin kısmen karanlık gerçek dışı neden olabilir. Sonuç olarak, gözlerin sağlıklı olup olmaması hiçbir önemi olmayan bir beşerî durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar neticesi, görüntüler kayıp veya baş ağrısı ve kafa karışıklığı sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, konuların dışında tehlikeleri beraberinde getirebilir. Hastalar, bir tarafını kısıtlı görüntüleri düşünmeden anlamayabilir düşme riski taşırlar. enteresan olan ise, beynin bu durumda gelişen hasarları nedeniyle görme bölgesi bozuk olmasıdır. Özellikle, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görüntüleyebildiği kısmını yer. Bu durumun en şaşırtıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir psikolojik durumdur. Anton Sendromu genellikle tedbir görülür, hastaların görüneni kesin olduğunu kabullenmesi mümkün değildir. Bu problem, gerçekliği algılama anlayışımızı test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken hasarlar, var olmayan nesnelerin, görünen ve tanımlanmış şekillerin görülmesine sebep olabilir. Bu ölçüt, görsel sanrı sonucudur ve sıklıkla görüntü bozuklukları ile görülür. Sinirsel yapılar harici gereksiz görüntü uyaran almadığında, zihin belleklerini kullanmaya faaliyetler başlar. Bitiş olarak, beyin bozuk alanı, hayal gücü veya tesadüfi yaratılan sembolleriyle yerleştirir, duygulara gerçek olmayan bir gerçeklik sağlar. Gönüllüler bu|bu|n] görüntülerin sıklıkla gerçek olmadığını bilecekleri halde büyük şaşkınlık diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel sanrı gören kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı değil. Beyin damar tıkanıklığı bulgularında, Parkinson hastalığı veya şiddetli baş ağrıları dahil olabilir. Charles Bonnet Sendromu, görsel algının kaybına bağlı ortaya çıkan yaygın beyin yaralanmasının bir örnektir. Görme alanındaki görünüm nesnelerin sahte olduğunu zihin ve düşünebilirler. Bu nedenlerle, görüntü sorun görüntüleri gören bireylerin, psikolojik etiketler yerine, uzman nörolojik muayeneleri yaptırmaları gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, kaçınılmaz adımların atılmasını gerektirir. Hasta bireylerin zamanda kontrol edilmesi, beynin öz sağ kalan dükkanlarını desteklenerek kaybedilen görme kapasitesini yeni öğrenmeye destek olabilir. Verilen özelleştirilmiş göz hareketleri ve planlı awareness, hastaların kullanım alanlarını daha verimli kullanmalarına yardımcı olur. Sonuçta rehabilitasyonlar, hastaların sosyalleşmelerini yoğun fark etmeyi sağlamayı sağlar, yaralanmalara karşı koruma artabilir. Erken müdahale sayesinde, hastalar bir arada özgür yaşamlarını başarılı olabilir.